| "Reus van de Vlaamse letteren", "poète maudit" en "monstre sacré". Hugo Claus is al lang aan het woord, om precies te zijn sinds 1947. Hij was toen achttien en publiceerde zijn allereerste dichtbundel "Kleine Reeks", op de drukpersen van zijn vader. Claus verlaat al vroeg het ouderlijk huis voor de bohémienwerelden van Parijs en Rome, om tussen schrijvers en kunstenaars te gaan wonen. In 1950 verschijnt zijn romandebuut "De Metsiers". De veelschrijver Claus wordt als wonderkind in de literatuur binnengehaald. Hij schrijft gedichten, verhalen, romans, toneelstukken, libretto's en scenario's. Maar zijn talent ligt niet enkel bij de literatuur. Hij wilde eigenlijk schilder worden en ontwikkelt ook deze gave. En alsof dat nog niet genoeg is, ontpopt hij zich als theater-en filmregisseur. Een gulzig man dus. Ook op het vlak van huizen en vrouwen. Claus verhuist zo'n dertig keer in zijn leven. Zijn vrouwen zijn nooit geteld. In 2004 wordt zijn 75ste verjaardag in België als een jubeljaar gevierd. Claus is een buitenstaander in het streng geordende en verzuilde Vlaamse literaire milieu. Zowel zijn flamboyante levensstijl als zijn thema's vallen buiten de burgerlijke conventies. Het heeft hem geen windeieren gelegd. "Prijzen? Te veel om op te noemen, en te veel tout court. Schrijf maar wat, fouten in dergelijke materie hebben niet het minste belang." Tussen 1947 en 2004 publiceert Claus 295 werken. Zijn bekende hoogtepunt van dit alles verschijnt in 1983, "Het verdriet van België". Ondanks zijn controversiële karakter is hij onbetwistbaar de meest bekroonde auteur van België. Staatsprijzen voor poëzie, proza en theaterwerk vliegen hem om de oren. Al in 1986 ontvangt hij de Prijs der Nederlandse Letteren. Maar het kan nog beter. In 1998 volgt de Aristeionprijs, de hoogste Europese literaire onderscheiding. Het wachten is nu alleen nog op de Nobelprijs voor Literatuur. Eén keer had hij 'm bijna, die grootste onderscheiding. Claus woonde toen in Cavaillon, Frankrijk. De geruchten waren zó sterk dat een minister zelfs belde met de vraag of hij met de helikopter bij de schrijver kon landen. De verwachtingen waren zeer hoog gespannen. Studio Brussel zorgde voor valse euforie. Claus zou de Nobelprijs hebben gewonnen! Even later werd het bericht herroepen. De Nobelprijs van 1987 ging naar Josif Brodski.
| 
1929
Wat maalt de leeuw om de luizen in zijn pels. 
