Dodoens' eerste publicatie, 'Herbarium', schrijft hij als hij zestien is. Op zich al verdienstelijk zou je denken. Maar met zijn 'Cruijdeboeck' maakt hij furore. Het wordt al gauw het standaardwerk voor dokters en botanici. Het belang van dit boek dringt pas echt door als je weet dat geneesmiddelen in die tijd bijna uitsluitend uit planten werden getrokken. Het 'Cruijdeboek' wordt uitgegeven, uitgebreid, heruitgegeven, uitgebreid, heruitgegeven, een eeuw lang. Tweehonderd jaar lang is dit het meest gebruikte handboek in West-Europa. Na de bijbel is het op dat moment het meest vertaalde boek. Postuum zelfs in het Japans. Dodoens had het boek bewust in het Vlaams geschreven en niet in het Latijn. Hij wou het toegankelijk maken voor het volk. Daarmee leverde hij ook een belangrijke bijdrage aan de verspreiding van de volkstaal.

Rembert Dodoens werkte veel en hard, met een eindeloze liefde voor zijn werk en voor de wetenschap. Dit is des te bewonderenswaardiger als je bedenkt in welke tijd hij leefde. Een tijdsbeeld: de pest en andere epidemieën tieren welig, heksen en andersdenkenden worden vervolgd of verbrand, de Spaanse bezetting en andere oorlogen maken kapot wat nog overblijft. In 1572 wordt hij zwaar getroffen. Niet alleen overlijdt zijn vrouw dat jaar, maar Spaanse soldaten plunderen ook nog eens zijn hele huis leeg. Hij raakt al zijn bezittingen kwijt en zijn boeken worden verbrand. Het woord 'moed' is hier niet overdreven. Een tegenslag kan zijn gedrevenheid op zijn zoektocht naar kennis namelijk niet temperen en hij zet zijn werk geestdriftig voort.