| Later zou hij geneesmiddelen gaan ontdekken. Twee negatieve ervaringen voeden die ambitie bij de jonge Paul Janssen. Eén: zijn vader moest als arts soms patiënten naar de apotheek sturen om hostiebrood, gewoon omdat er zo weinig geneesmiddelen voorhanden waren. Twee: hij was acht toen hij zijn vierjarig zusje verloor aan tuberculeuze meningitis. En óf Paul Janssen zijn plannen waarmaakt. In 1953 sticht hij, intussen zelf arts, de NV Janssen Pharmaceutica. Eén medewerker heeft hij. Vandaag beslaat zijn bedrijf in Beerse zestig hectare en werken er meer dan vierduizend mensen. Het is uitgegroeid tot een van de belangrijkste farmaceutische bedrijven ter wereld. Tachtig nieuwe medicijnen brengt hij op de markt, waarvan er een recordaantal van vijf op de lijst van onontbeerlijke geneesmiddelen van de Wereldgezondheidsorganisatie staan. Janssen richt ook als een van de eerste Belgische industriëlen zijn blik naar het Oosten. In 1980 zet hij in China de joint venture Xian-Janssen op. Een zoveelste succesverhaal. Vanaf de jaren negentig houdt het aidsonderzoek hem in de ban. Onder andere daarvoor richt hij zijn Centre for Molecular Design op, waar hij tot zijn dood in actief is. Aanvankelijk vindt Constant Janssen het bedrijf van zijn zoon "spielerei". Maar volgens Paul zou goed onderzoek gegarandeerd tot resultaten leiden. Vader Janssen moet dan ook snel zijn visie bijstellen, want Pauls eerste successen laten niet lang op zich wachten. Perdolan, Imodium en Motilium zijn maar enkele bekende merknamen die hij op de markt brengt. Belangrijker nog zijn evenwel zijn uitvindingen op het vlak van narcotica, antiparasitaire geneesmiddelen en de behandeling van geestesziekten. Daarmee redt hij miljoenen mensenlevens of verbetert hij de levenskwaliteit van vele anderen. "Bij elke ontdekking speelt een symbiose van toeval en intelligentie mee," zegt Janssen. De ontdekking van een medicijn is één ding, de registratie ervan een ander. De lange registratieduur voor een nieuw geneesmiddel is altijd een van Janssens grootste frustraties geweest. Er zijn bijvoorbeeld al goedkope medicijnen tegen aids ontwikkeld, maar nog niet geregistreerd. Deze zouden volgens hem nochtans vooral in Afrika al veel mensen hebben kunnen redden. Janssen had een neus voor talent. Aanvankelijk wierf hij veel personeel aan zonder diploma's, maar waar hij voldoende potentieel in zag. Die mensen liet hij dan zelf verder studeren. Janssen deed niets liever dan werken. Zijn leergierigheid en zoektocht naar nieuwe geneesmiddelen beheerste zijn hele leven. Vakantie nemen deed hij zelden en als hij het toch deed, bleef hij liever thuis. Op huwelijksreis is hij wel geweest. Toen hij terug kwam, vroegen zijn medewerkers hoe het was geweest. Hij klaagde dat het hotel te dicht bij een spoorweg lag, waardoor hij 's avonds niet kon studeren.
| 
1926 - 2003
Het ergste wat een mens kan overkomen is leven, want daarvan ga je zeker dood. 
