Maeterlinck debuteert in Parijs met zijn enige bundel gedichten: "Serres chaudes" in 1889. Hetzelfde jaar wordt zijn eerste toneelstuk "La Princesse Maleine" opgevoerd. 'Le Figaro' is wild enthousiast. Maeterlinck is in één klap beroemd. Zijn werk vol melancholie, mystiek en de schaduw van de dood, wordt het boegbeeld van het symbolisme. Het stuk "Pelléas en Mélisande" (1892) krijgt zelfs nog een tweede leven als opera van Claude Debussy. Rond de eeuwwisseling ligt Parijs aan zijn voeten en wordt zijn werk vertaald in twintig talen. Hij legt zich toe op het schrijven van essays met een natuurwetenschappelijke, filosofische inslag, waaronder "La Vie des Abeilles" ("Het leven van de bijen", 1901) en "L'Intelligence des Fleurs" ("De kennis van bloemen", 1907).

Eén van Maeterlinck's weinige luchtige stukken "L'Oiseau Bleu" (1908) werd in Moskou gecreëerd en daar ook voor het eerst opgevoerd door het Moskous Academisch Kunsttheater (MChAT). Het eens zo populaire toneelstuk heeft blijkbaar een band met Rusland. In 1976 wordt het voor de derde keer vertaald naar het grote scherm. Deze maal filmt men in Rusland met een redelijk indrukwekkende cast; Elizabeth Taylor neemt zowaar vier rollen voor haar rekening. Jane Fonda doet haar duit in het zakje als "De Nacht". Bij gebrek aan blauwe vogels schildert men duizenden duiven blauw. Alle moeite is tevergeefs. De film is een ongelooflijke flop. Maar dat ligt uiteraard niet aan het stuk zelf.