Nico Dockx ontwerpt het kunstwerk voor de Grootste Belg

De Grootste Belg aller tijden verdient een kunstwerk zijn status waardig. En dat kunstwerk, zo hebben de bezoekers van deze website beslist, zal worden gemaakt door de Antwerpse kunstenaar Nico Dockx.

Op het kunstwerk zelf blijft het nog even wachten, maar Nico Dockx wil er alvast het volgende over kwijt:

(Netwerk Int. Airport, ergens tussen 8 november 6.40 p.m. en 9 november 6.40 p.m.)

"Viva the façade as computer screen! Viva façades not reflecting light but emanating light- the building as a digital sparkling source of information, not as an abstract glowing source of light ! ... Viva iconography- not carved in stone for eternity but digitaly (changing for now, so that the inherenty dangerous fascist propaganda, for instance, can be temporarity, not eternally, proclaimed" (Robert Venturi, 2004).

"All sense of perspective and realistic depth is washed away by a nocturnal sea of electric advertising. Far and near, small (in the foreground) and large (in the background), soaring aloft and dying away, racing and circling, bursting and vanishing- these lights tend to abolish all sense of real space, finally melting into a single piane of colored light points and neon lines moving over a surface of black velvet sky." (Sergei Eisenstein, 1920, 1st encounter NY's Time Square)

Aan de hand van ... en geïnspireerd door deze 2 stukjes tekst, zou ik graag een voorstel willen doen met betrekking tot het realiseren van een permanent kunstwerk als deel van een renovatieproject aan de VRT-gebouwen te Brussel in 2006.
Het idee bestaat erin een 'programmable LED display (displacement?)' te integreren in de vernieuwde architectuur van deze omroepgebouwen en via programmeerbare 'info-pixels' (liquid crystals) een caleidoscopisch perspectief aan te brengen in haar openbare ruimte, ... met inhoudelijk een kritische reflectie omtrent onze sterk geïnstrumentaliseerde audio-visuele omgeving (dataflow).
Het LED scherm, dat tevens functioneert als publieke ruimte, kan voor meerdere en verschillende doeleinden gebruikt worden, waarbij ikzelf, op dit moment, denk aan 2 mogelijk e pistes in combinatie met elkaar, zijnde:

1.een eigen werk dat specifiek ontwikkelt zal worden in relatie tot dagelijkse, constant veranderlijke data-transmissies binnen de VRT media-labs.
Het ontwerpen van een software die deze flux-frequencies weet te vertalen in een soort 'after-cage' ritme dat de info-pixels in een steeds evoluerende beweging van lichtintensiteit zal brengen waardoor er een vraagstelling ontstaat omtrent de opaciteit en transparantie van zowel de fysieke als virtuele architectuur van dit omroepgebouw en daarbuiten.

2. een mogelijk platform voor tijdelijke programmaties van andere projecten.

Vandaag de dag, merkt men ook zeer duidelijk op dat de sociale en culturele functies van onze architectuur niet meer kunnen losgekoppeld worden van de simultane operaties aan meervoudige communicatiesystemen die daarin/-rond plaatsvinden, en hierbij ontdekt men nieuwe, eerder provocatieve relaties tussen onze 'urbane' ruimte, digitale informatie, en licht (cinematische beweging?).